Przełom brazylijskiej zimy i wiosny wnosi w kalendarz liturgiczny tutejszego Kościoła nową zachętę do pogłębienia więzi z Chrystusem. Choć wrzesień i październik różnią się formami pobożności, to tworzą spójną całość, gdyż prowadzą nas od wsłuchiwania się w Słowo Boże po jego rozważanie w codziennej modlitwie.
Wrzesień w Brazylii obchodzony jest jako Miesiąc Pisma Świętego. Tradycja ta, zapoczątkowana w 1971 roku, wiąże się ze wspomnieniem św. Hieronima (30 września), tłumacza Wulgaty. Każdego roku wierni, zainspirowani wskazaniami Konferencji Biskupów Brazylii, zachęcani są do lektury i medytacji wybranej księgi biblijnej. W kościele przygotowujemy wtedy specjalnie wyeksponowane miejsce, do którego na początku każdej Mszy Świętej uroczyście wnoszone jest Pismo Święte. Towarzyszy temu śpiew odpowiednich pieśni mających podkreślić ważność codziennej lektury Słowa Bożego. W kazaniach zachęcam też wiernych do praktykowania Lectio Divina, zwanej tu Leitura Orante.
Z kolei z początkiem października akcent przesuwa się w stronę modlitwy różańcowej. Miesiąc ten jest poświęcony Najświętszej Maryi Pannie, która objawiając się w różnych miejscach, zachęca do tej modlitwy. Dodatkową inspiracją jest fakt, że to właśnie w październiku obchodzimy uroczystość Matki Bożej z Aparecidy, Patronki Brazylii. W parafii przygotowujemy się do tego wydarzenia poprzez nowennę, którą każdego dnia prowadzą inne grupy duszpasterskie.
Zarówno wrzesień, jak i październik uświadamiają nam bogactwo duchowości katolickiej, zachęcają do otwarcia na Słowo Boże i modlitewnego trwania przy Chrystusem.
Na zdjęciu czlonkowie Duszpasterstwa Rodzin pozują do zdjecia po zakończeniu kolejnego dnia nowenny przed uroczystościa Matki Bożej z Aparecida.
